കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ തളിപ്പറമ്പിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന തൃച്ചംബരം ശ്രീകൃഷ്ണ ക്ഷേത്രം, വടക്കൻ കേരളത്തിൽ സന്ദർശിക്കാൻ ഏറ്റവും ഊർജ്ജസ്വലവും ചരിത്രപരമായി ആകർഷകവുമായ സ്ഥലങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. പലപ്പോഴും “വടക്കൻ ഗുരുവായൂർ” എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഈ പുരാതന ക്ഷേത്രത്തിന് തികച്ചും സവിശേഷമായ ഒരു ആത്മീയ അന്തരീക്ഷമുണ്ട്. ഇന്ത്യയിലുടനീളമുള്ള മിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ശ്രീകൃഷ്ണൻ ശാന്തനും ഓടക്കുഴൽ വായിക്കുന്ന ഗോപാലകനുമായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, തന്റെ സ്വേച്ഛാധിപതിയായ അമ്മാവനായ കംസ രാജാവിനെ പരാജയപ്പെടുത്തിയ ഉടൻ തന്നെ തൃച്ചംബരം അദ്ദേഹത്തെ തീവ്രവും പ്രവർത്തനപരവുമായ രൂപത്തിൽ ആരാധിക്കുന്നു. ഈ ശക്തമായ ഊർജ്ജം കാരണം, പ്രധാന ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ നേരിട്ട് അടച്ചിട്ട മതിലുകളില്ലാത്തതിനാൽ, ശാന്തമായ മുറ്റത്ത് ദിവ്യ സാന്നിധ്യം തുറന്ന് കാണാൻ കഴിയും. ചുറ്റുമുള്ള വനങ്ങളിൽ വർഷങ്ങളോളം ധ്യാനിച്ച്, തൃച്ചംബരം എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പുണ്യ വനമാക്കി മാറ്റിയ പുരാതന മുനി ശംബരനിൽ നിന്നാണ് ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ പേര് തന്നെ ഉത്ഭവിച്ചത്.
ക്ഷേത്രാങ്കണത്തിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ നേരിട്ട് ഒരു കലാ മ്യൂസിയത്തിലേക്ക് കാലെടുത്തുവയ്ക്കുന്നത് പോലെ തോന്നും. മനോഹരമായ, ഇരുനിലകളുള്ള പ്രധാന ശ്രീകോവിൽ, പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിലെ മഹാഭാരത കഥകളും കൃഷ്ണന്റെയും സഹോദരൻ ബലരാമന്റെയും കളിയായ ബാല്യകാലവും ജീവസുറ്റതാക്കുന്ന അത്ഭുതകരമായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മരക്കൊമ്പുകളും പുരാതന ചുവർച്ചിത്രങ്ങളും കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ പിന്തുടരുന്ന മനോഹരമായ ഒരു ആചാരം ദൈനംദിന ഭക്ഷണ ദാനങ്ങളാണ്. കൃഷ്ണനെ തന്റെ വലിയ യുദ്ധത്തിനുശേഷം വിശന്നു വളരുന്ന ഒരു ആൺകുട്ടിയായി സങ്കൽപ്പിക്കുന്നതിനാൽ, പുരോഹിതന്മാർ രാവിലെ ക്ഷേത്ര വാതിലുകൾ തുറന്ന് ഭക്ഷണവും മറ്റ് ദൈനംദിന ആചാരങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ അവന് ഭക്ഷണം നൽകുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്നു. രസകരമെന്നു പറയട്ടെ, ഈ ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തെവിടെയും ആനകളെ നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും കാണില്ല. കംസ രാജാവ് ഒരു ക്രൂരനായ രാജകീയ ആനയെ ഉപയോഗിച്ച് കൃഷ്ണനെ ആക്രമിച്ചതിനാൽ, ദേവന് അവയോട് ഒരു ശാശ്വതമായ അനിഷ്ടം ഉണ്ടായി എന്ന് പ്രാദേശിക ഐതിഹ്യം പറയുന്നു, പ്രാദേശിക പാപ്പാൻമാർ ഇന്നും സമുച്ചയത്തിൽ നിന്ന് മാറിനിൽക്കുന്നതിലൂടെ ഈ പാരമ്പര്യത്തെ ബഹുമാനിക്കുന്നു.
എല്ലാ മാർച്ചിലും നടക്കുന്ന പ്രശസ്തമായ രണ്ടാഴ്ച നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വാർഷിക ഉത്സവത്തിലാണ് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ മാന്ത്രികത സജീവമാകുന്നത്. തെക്കൻ കേരളത്തിലെ ഉത്സവങ്ങൾ പോലുള്ള വലിയ ആന ഘോഷയാത്രകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനുപകരം, തൃച്ചംബരം തിടമ്പു നൃത്തത്തിന്റെ അവിശ്വസനീയമായ ഊർജ്ജത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നു. കൃഷ്ണന്റെയും ബലരാമന്റെയും ഭാരമേറിയ വിശുദ്ധ വിഗ്രഹങ്ങൾ തലയിൽ താങ്ങി നിർത്തി, പൂക്കോത്ത് നടയിലെ തുറന്ന തെരുവിലൂടെ നൃത്തം ചെയ്ത് ഓടുന്ന പുരോഹിതന്മാർ, രണ്ട് സഹോദരന്മാരുടെയും സന്തോഷകരമായ ബാല്യകാല പുനഃസമാഗമം പുനരാവിഷ്കരിക്കുന്നു. ആഴത്തിലുള്ള വികാരഭരിതമായ ഒരു വിടവാങ്ങൽ ചടങ്ങോടെയാണ് ഉത്സവം അവസാനിക്കുന്നത്, അവിടെ സഹോദരന്മാർ പരസ്പരം ആവർത്തിച്ച് വിടപറയുകയും, ആയിരക്കണക്കിന് വൈകാരിക ഭക്തരെ തെരുവുകളിലേക്ക് ആകർഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
